Pismo arabskie i zasady transkrypcji

W języku arabskim pisze się od strony prawej do lewej. Litery łączą się ze sobą. Większość liter ma cztery formy, w zależności od miejsca w wyrazie: samodzielną, początkową, środkową i końcową. Niektóre litery nie łączą się z następnymi i w związku z tym mają tylko dwie formy: samodzielną i końcową. Trzy litery mają podwójną funkcję - oznaczają zarówno spółgłoski, jak i długie samogłoski.

1) Tę spółgłoskę transkrybuje się tylko, jeżeli znajduje się między samogłoskami.

2) Hamza jest spółgłoską krtaniową. Dźwięk ten występuje w języku polskim, lecz nie ma znaczenia fonologicznego. Pojawia się między samogłoskami, np. w wyrazie nieetyczny, jeżeli rozdzieli się dwie samogłoski e.

3) W wymowie spółgłosek emfatycznych biorą udział boki języka. Między policzkami a bokami języka tworzy się szczelina. Drugą ważną cechą wymowy spółgłosek emfatycznych jest welaryzacja, która polega na ściągnięciu podniebienia miękkiego w czasie artykulacji.

4) Poza tym, że litera ta oznacza spółgłoskę wymawianą jak polskie ł oraz długą samogłoskę u, może być elementem dyftongu au i wtedy jest również transkrybowana jako u.

5) Litera ta oznacza końcówkę żeńską. W transkrypcji zapisuje się ją jako t, ale tylko, jeżeli występuje jako pierwszy element struktury typu status constructus.
Litery ل i ا nie łączą się normalnie: لـا, lecz tworzą specjalną ligaturę: لا (forma końcowa ـلا).

Inne znaki

Spółgłoska zwana hamzą 2) w zależności od otoczenia samogłoskowego może występować samodzielnie ء lub opierać się na literach ي , و , ا. 
Przyjmują one wtedy postać:

Hamzę z następującą po niej długą samogłoską a zaznacza się tzw. maddą آ nad literą ا.

Pozostałe znaki pisma arabskiego

W języku arabskim istnieją również znaki pisane pod i nad literami, które zapisuje się tylko w Koranie, tekstach religijnych oraz przy nauce tego języka. Jest to tzw. wokalizacja. Czasami tych znaków używa się również w zwykłych tekstach, aby uniknąć dwuznaczności. W słowniku znaki wokalizacyjne pomijam, ponieważ wymowę wyrazów można odczytać z transkrypcji polskiej.

َIstnieją również dwa inne znaki stosowane w wokalizacji, które jednak mogą nie wyświetlić się na komputerach bez zainstalowanego języka arabskiego. Wasla ( ٱ ) na literze ا oznacza wypadnięcie hamzy 2) wskutek łączenia międzywyrazowego. W niektórych wyrazach używa się archaicznego znaku ٰ nad literą, który oznacza długie a.

Wyjątki w pisowni arabskiej
1. W wyrazach obcych krótkie samogłoski zapisuje się często jako długie, np. بيل كلينتون Bill Clinton.
2. W kilku wyrazach długie a jest zapisywane jako و, np. صلاة salat 'modlitwa'.
3. W niektórych formach czasowników po literze و występuje nieczytane ا.
4. Imię عَمْرو Amr pisze się z dodatkowym و dla odróżnienia od imienia عُمَر Umar.
5. W wyrazie أولاء ula'i 'ci' i jego pochodnych pierwsza samogłoska jest wymawiana krótko, wbrew pisowni.
6. Wyraz مائة 'sto' jest wymawiany mi'a. 

Cyfry

Arabowie oprócz cyfr arabskich używają cyfr zwanych hinduskimi:

żródło: www.islam.net.pl